03-12-14

beppe





Doe gie se der foar sitten en swijde net
oer har twadde mem, de bedoarne hjelsuster,
heit dy’t wat mei fee die en altyd fuort wie
de slachter oer de wei dy’ t woarst makke fan de kij
fan heit en de earste skiep fan oer it spoar

op ‘e fyts nei Appelskea en gjin oare Tomtom
as de mûle, ûnderweis nei auto’s sjen en sels
it riidbewiis helje wolle al mocht it net fan heit
en it gapjende folk dat op de loer lei as in feint
de fyts tsjin de muorre oan sette, o, o, hearebesite

en dan moast it dochs mar wêze, trouwe
en bern krije en bern krije en bern krije en
nea mear de stiltme fan in hûs mei in spiiskeamerke
of it lûd fan de wetterpomp by de wasktobbe
it rûzen fan beammen it lûd fan nea dat mear.



.

Geen opmerkingen: